banquetear
banquetear
∗banquetear [ban-kay-tay-ar’]
verb neuter
1To banquet, to feast. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "banquetear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | banqueteo | banqueteé | banqueteaba | banquetearé | banquetee |
| Tú | banqueteas | banqueteaste | banqueteabas | banquetearás | banquetees |
| Ella/Él/Usted | banquetea | banqueteó | banqueteaba | banqueteará | banquetee |
| Nosotros | banqueteamos | banqueteamos | banqueteábamos | banquetearemos | banqueteemos |
| Vosotros | banqueteáis | banqueteasteis | banqueteabais | banquetearéis | banqueteéis |
| Ellos/Ustedes | banquetean | banquetearon | banqueteaban | banquetearán | banqueteen |
