balacear
balacear
∗balacear
transitive verb
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
balacear [bah-lah-thay-ar']
article & verb transitive
1To shoot haphazardly, to shoot at random. (Mexico)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "balacear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | balaceo | balaceé | balaceaba | balacearé | balacee |
| Tú | balaceas | balaceaste | balaceabas | balacearás | balacees |
| Ella/Él/Usted | balacea | balaceó | balaceaba | balaceará | balacee |
| Nosotros | balaceamos | balaceamos | balaceábamos | balacearemos | balaceemos |
| Vosotros | balaceáis | balaceasteis | balaceabais | balacearéis | balaceéis |
| Ellos/Ustedes | balacean | balacearon | balaceaban | balacearán | balaceen |
