badajear
badajear
∗badajear [bah-dah-hay-ar’]
verb neuter
1To talk nonsense. (Obsolete) (n)
2To swing to and fro. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "badajear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | badajeo | badajeé | badajeaba | badajearé | badajee |
| Tú | badajeas | badajeaste | badajeabas | badajearás | badajees |
| Ella/Él/Usted | badajea | badajeó | badajeaba | badajeará | badajee |
| Nosotros | badajeamos | badajeamos | badajeábamos | badajearemos | badajeemos |
| Vosotros | badajeáis | badajeasteis | badajeabais | badajearéis | badajeéis |
| Ellos/Ustedes | badajean | badajearon | badajeaban | badajearán | badajeen |
