bachillerear (arcaico)
bachillerear
∗bachillerear [bah-cheel-lyay-ray-ar’]
verb neuter
1To babble, to prattle, to talk a lot. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "bachillerear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | bachillereo | bachillereé | bachillereaba | bachillerearé | bachilleree |
| Tú | bachillereas | bachillereaste | bachillereabas | bachillerearás | bachillerees |
| Ella/Él/Usted | bachillerea | bachillereó | bachillereaba | bachillereará | bachilleree |
| Nosotros | bachillereamos | bachillereamos | bachillereábamos | bachillerearemos | bachillereemos |
| Vosotros | bachillereáis | bachillereasteis | bachillereabais | bachillerearéis | bachillereéis |
| Ellos/Ustedes | bachillerean | bachillerearon | bachillereaban | bachillerearán | bachillereen |
