aullar
aullar
∗aullar
intransitive verb
1to howl
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
aullar [ah-ool-lyar’]
verb neuter
1To howl, to yell, to cry: applied to wolves and dogs. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "aullar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | aúllo | aullé | aullaba | aullaré | aúlle |
| Tú | aúllas | aullaste | aullabas | aullarás | aúlles |
| Ella/Él/Usted | aúlla | aulló | aullaba | aullará | aúlle |
| Nosotros | aullamos | aullamos | aullábamos | aullaremos | aullemos |
| Vosotros | aulláis | aullasteis | aullabais | aullaréis | aulléis |
| Ellos/Ustedes | aúllan | aullaron | aullaban | aullarán | aúllen |
