asonantar
asonantar
∗asonantar [ah-so-nan-tar’]
article & verb transitive
1To mix assonant with consonant, verses in Spanish poetry, which is inadmissible in modern verse.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "asonantar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | asonanto | asonanté | asonantaba | asonantaré | asonante |
| Tú | asonantas | asonantaste | asonantabas | asonantarás | asonantes |
| Ella/Él/Usted | asonanta | asonantó | asonantaba | asonantará | asonante |
| Nosotros | asonantamos | asonantamos | asonantábamos | asonantaremos | asonantemos |
| Vosotros | asonantáis | asonantasteis | asonantabais | asonantaréis | asonantéis |
| Ellos/Ustedes | asonantan | asonantaron | asonantaban | asonantarán | asonanten |
