asentir
asentir
∗asentir
intransitive verb
1to agree (estar conforme)(a to)
2to nod (afirmar con la cabeza)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
asentir [ah-sen-teer’]
verb neuter
1To coincide in opinion with another; to acquiesce, to concede, to yield. (n)
- Asentir a la verdad de algo -> to recognize the truth of something
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "asentir"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | asiento | asentí | asentía | asentiré | asienta |
| Tú | asientes | asentiste | asentías | asentirás | asientas |
| Ella/Él/Usted | asiente | asintió | asentía | asentirá | asienta |
| Nosotros | asentimos | asentimos | asentíamos | asentiremos | asintamos |
| Vosotros | asentís | asentisteis | asentíais | asentiréis | asintáis |
| Ellos/Ustedes | asienten | asintieron | asentían | asentirán | asientan |
