arrematar (familiar)
arrematar
∗arrematar [ah-rray-mah-tahr’]
article & verb transitive
1To finish, to complete.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "arrematar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | arremato | arrematé | arremataba | arremataré | arremate |
| Tú | arrematas | arremataste | arrematabas | arrematarás | arremates |
| Ella/Él/Usted | arremata | arremató | arremataba | arrematará | arremate |
| Nosotros | arrematamos | arrematamos | arrematábamos | arremataremos | arrematemos |
| Vosotros | arrematáis | arrematasteis | arrematabais | arremataréis | arrematéis |
| Ellos/Ustedes | arrematan | arremataron | arremataban | arrematarán | arrematen |
