arranchar
arranchar
∗arranchar [ar-rahn-chahr’]
1To brace (velas).
2To skirt, to sail close to (costa).
3To snatch away. (Andes)
verb reflexive
4To mess together.
5To settle in, to make oneself comfortable. (Caribbean & Mexico)
vt.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "arranchar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | arrancho | arranché | arranchaba | arrancharé | arranche |
| Tú | arranchas | arranchaste | arranchabas | arrancharás | arranches |
| Ella/Él/Usted | arrancha | arranchó | arranchaba | arranchará | arranche |
| Nosotros | arranchamos | arranchamos | arranchábamos | arrancharemos | arranchemos |
| Vosotros | arrancháis | arranchasteis | arranchabais | arrancharéis | arranchéis |
| Ellos/Ustedes | arranchan | arrancharon | arranchaban | arrancharán | arranchen |
