arpar
arpar
∗arpar [ar-par’]
article & verb transitive
1To tear clothes to pieces, to rend to tatters.
2To claw, to tear with nails or claws.
3To pinch, nick. (Ante Meridian & Latin American) (m)
arpar (muy_familiar)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "arpar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | arpo | arpé | arpaba | arparé | arpe |
| Tú | arpas | arpaste | arpabas | arparás | arpes |
| Ella/Él/Usted | arpa | arpó | arpaba | arpará | arpe |
| Nosotros | arpamos | arpamos | arpábamos | arparemos | arpemos |
| Vosotros | arpáis | arpasteis | arpabais | arparéis | arpéis |
| Ellos/Ustedes | arpan | arparon | arpaban | arparán | arpen |
