apencar (familiar)
apencar
∗apencar
intransitive verb
1(informal)
- apencar con -> to take on; (trabajo) to shoulder; (responsabilidad) to live with (consecuencias, dificultad)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
apencar [ah-pen-car’]
vn To accept with repugnance.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "apencar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | apenco | apenqué | apencaba | apencaré | apenque |
| Tú | apencas | apencaste | apencabas | apencarás | apenques |
| Ella/Él/Usted | apenca | apencó | apencaba | apencará | apenque |
| Nosotros | apencamos | apencamos | apencábamos | apencaremos | apenquemos |
| Vosotros | apencáis | apencasteis | apencabais | apencaréis | apenquéis |
| Ellos/Ustedes | apencan | apencaron | apencaban | apencarán | apenquen |
