amonestar
amonestar
∗amonestar
transitive verb
1to reprimand (reprender)
2to caution (sport)
3to publish the banns of (para matrimonio)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
amonestar [ah-mo-nes-tar’]
article & verb transitive
1To advise, to admonish; to correct.
2To publish banns of marriage, or of ordination.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "amonestar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | amonesto | amonesté | amonestaba | amonestaré | amoneste |
| Tú | amonestas | amonestaste | amonestabas | amonestarás | amonestes |
| Ella/Él/Usted | amonesta | amonestó | amonestaba | amonestará | amoneste |
| Nosotros | amonestamos | amonestamos | amonestábamos | amonestaremos | amonestemos |
| Vosotros | amonestáis | amonestasteis | amonestabais | amonestaréis | amonestéis |
| Ellos/Ustedes | amonestan | amonestaron | amonestaban | amonestarán | amonesten |
