alienar
alienar
∗alienar
transitive verb
1to derange, to drive mad (enajenar)
2to alienate (Filosofía)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
alienar [ah-le-ay-nar’]
article & verb & verb transitive
1ENAJENAR. (Obsolete)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "alienar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | alieno | aliené | alienaba | alienaré | aliene |
| Tú | alienas | alienaste | alienabas | alienarás | alienes |
| Ella/Él/Usted | aliena | alienó | alienaba | alienará | aliene |
| Nosotros | alienamos | alienamos | alienábamos | alienaremos | alienemos |
| Vosotros | alienáis | alienasteis | alienabais | alienaréis | alienéis |
| Ellos/Ustedes | alienan | alienaron | alienaban | alienarán | alienen |
