alborear
alborear
∗alborear
verb impersonal
also:
- empezaba a alborear -> dawn was breaking
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
alborear [al-bo-ray-ar’]
verb neuter
1To dawn. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "alborear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | alboreo | alboreé | alboreaba | alborearé | alboree |
| Tú | alboreas | alboreaste | alboreabas | alborearás | alborees |
| Ella/Él/Usted | alborea | alboreó | alboreaba | alboreará | alboree |
| Nosotros | alboreamos | alboreamos | alboreábamos | alborearemos | alboreemos |
| Vosotros | alboreáis | alboreasteis | alboreabais | alborearéis | alboreéis |
| Ellos/Ustedes | alborean | alborearon | alboreaban | alborearán | alboreen |
