afuetear
afuetear
∗afuetear [ah-foo-ay-tay-ahr]
article & verb transitive
1To whip, beat. (Latin American) (m)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "afuetear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | afueteo | afueteé | afueteaba | afuetearé | afuetee |
| Tú | afueteas | afueteaste | afueteabas | afuetearás | afuetees |
| Ella/Él/Usted | afuetea | afueteó | afueteaba | afueteará | afuetee |
| Nosotros | afueteamos | afueteamos | afueteábamos | afuetearemos | afueteemos |
| Vosotros | afueteáis | afueteasteis | afueteabais | afuetearéis | afueteéis |
| Ellos/Ustedes | afuetean | afuetearon | afueteaban | afuetearán | afueteen |
