aducir
aducir
∗aducir
transitive verb
1to give, to furnish (motivo, pretexto)
- “estaba muy cansado”, adujo -> “I was very tired,” he explained
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
aducir [ah-doo-therr’]
article & verb transitive
1To adduce, to cite.
2To guide, to bring.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "aducir"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | aduzco | aduje | aducía | aduciré | aduzca |
| Tú | aduces | adujiste | aducías | aducirás | aduzcas |
| Ella/Él/Usted | aduce | adujo | aducía | aducirá | aduzca |
| Nosotros | aducimos | adujimos | aducíamos | aduciremos | aduzcamos |
| Vosotros | aducís | adujisteis | aducíais | aduciréis | aduzcáis |
| Ellos/Ustedes | aducen | adujeron | aducían | aducirán | aduzcan |
