acontecer
acontecer
intransitive verb
1. to take place, to happen
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
acontecer [ah-con-tay-therr’]
impersonal
1. To happen, to come about, to fare.
- Acontecimient ->
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "acontecer"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | acontezco | acontecí | acontecía | aconteceré | acontezca |
| Tú | aconteces | aconteciste | acontecías | acontecerás | acontezcas |
| Ella/Él/Usted | acontece | aconteció | acontecía | acontecerá | acontezca |
| Nosotros | acontecemos | acontecimos | acontecíamos | aconteceremos | acontezcamos |
| Vosotros | acontecéis | acontecisteis | acontecíais | aconteceréis | acontezcáis |
| Ellos/Ustedes | acontecen | acontecieron | acontecían | acontecerán | acontezcan |
Did you find an answer to your question? Yes | No
What could we do to improve?


Comentarios