abrogar
abrogar
∗abrogar
transitive verb
1to abrogate, to repeal (law)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
abrogar [ah-bro-gar’]
article & verb transitive
1To abrogate, to annul, to repeal.
(yo abrogué, from Abrogar. V. Verbs in gar.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "abrogar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | abrogo | abrogué | abrogaba | abrogaré | abrogue |
| Tú | abrogas | abrogaste | abrogabas | abrogarás | abrogues |
| Ella/Él/Usted | abroga | abrogó | abrogaba | abrogará | abrogue |
| Nosotros | abrogamos | abrogamos | abrogábamos | abrogaremos | abroguemos |
| Vosotros | abrogáis | abrogasteis | abrogabais | abrogaréis | abroguéis |
| Ellos/Ustedes | abrogan | abrogaron | abrogaban | abrogarán | abroguen |
