abanicar
abanicar
∗abanicar
transitive verb
1to fan
abanicarse
pronomial verb1to fan oneself
- se abanicó la cara -> she fanned her face
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
abanicar [ah-bah-ne-car’]
article & verb transitive
1To fan.
verb reflexive
2To fan oneself.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "abanicar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | abanico | abaniqué | abanicaba | abanicaré | abanique |
| Tú | abanicas | abanicaste | abanicabas | abanicarás | abaniques |
| Ella/Él/Usted | abanica | abanicó | abanicaba | abanicará | abanique |
| Nosotros | abanicamos | abanicamos | abanicábamos | abanicaremos | abaniquemos |
| Vosotros | abanicáis | abanicasteis | abanicabais | abanicaréis | abaniquéis |
| Ellos/Ustedes | abanican | abanicaron | abanicaban | abanicarán | abaniquen |
